انالله و انا الیه راجعون

برادر بهزاد اصغری به جمع یاران شهید پیوست …

در پست های سایت به دنبال مطلبی از برادر اصغری می گشتم تا شهادتشون رو تسلیت بگم و آرزوی صبر و اجر کنم برای خانواده محترمشون

دیدم دستنوشته ایشون در دفتر شهید احمدیزاده که حدود ۳۲ سال پیش مرقوم شده بود، شاید بهترین یادگاری ایشون و بهانه ای برای خالی کردن جاشون بین دوستان باشه

روحشون شاد …. و تسلیت صمیمانه به خانواده گرانقدرشون

 

1892

«المؤمِنُ جِسمُهُ مَعَ الخَلق وَ روحُهُ مَعَ الله

«جسم و بدن مؤمن در میان مردم و روح او نزد خدا سیر می‌کند.»

«شهید میوه رسیده‌ای است که قبل از آن که خراب شود خدا او را می‌چیند»

بسم الله الرحمن الرحیم

ما باید این مسئله را بدانیم که آن چیزی که به زندگی معنی می‌دهد و زندگی را از حالت پوچی خارج می‌کند، این است که علاقه به زندگی و علاقه به ماندن در دنیا محرک انسان در انجام فعالیت‌هایش نباشد، پس باید دانست که مسئله عشق به شهادت است که مهم است؛ یعنی کمال، در عشق به رفتن است یا به بیان دیگر، چیزی را که یک فرد باید به دست بیاورد این است که عاشق شهادت شود، چه نصیب او بشود و یا نشود و در نظر او لقاء پروردگار ارزشش بیشتر از حیات دنیا و متعلقات مادی آن باشد.

المُؤمِنُ جِسمُهُ مَعَ الخَلق وَ روحُهُ مَعَ الله

«جسم و بدن مؤمن در میان مردم و روح او نزد خدا سیر می‌کند.»

کسی که این عشق در او پیدا شود، این حرارت عشق او را گرم می‌کند و به او یک زندگی جدید می‌دهد و بعد از عشق به شهادت انسان شروع به رشد و نمو در یک بعد جدید می‌کند، در انسان یک نطفه حیات وجود دارد که برای رشد، حرارت لازم دارد؛ یعنی برای اینکه رشد کند، حرارت مداوم و مستمر می‌خواهد. آن حیات، حیات اعلا و حیات طیب و حیات روحانی، حیات اخروی، حیات ملکوتی است. این نطفه حیات ملکوتی که می‌خواهد در انسان منعقد بشود و رشد کند و سرازیر بشود، یک کانون حرارتی می‌خواهد که این حیات سرد، متوقف و منجمد نشود. این حرارت را عشق به شهادت تأمین می‌کند.

حضرت علی (ع) در نهج‌البلاغه در رابطه با مقام شهید مطالبی به این مضمون دارد که اگر کسی به این معنی عاشق شهادت باشد، ثواب و خیرات و برکات و درجات شهید را دارد ولو اینکه در بستر بمیرد … و بالاخره باید توجه داشت که در کلیه افعال انسان «رضا و نیت» است که مطرح می‌باشد.

و در اینجا شایسته است درمورد مقام شهید چند جمله‌ای بیان کرد …

مقام آن کسی که در جهاد فی سبیل الله شرکت می‌کند، این است که او میوه باغ خلقت است و باغبان این باغ چشمش از باغ به میوه آن است… مسلمانان و مؤمنین دیگر یا شکوفه‌های این درختند و یا شاخه‌ها و برگهای سبز این درخت و درختان که بر زیبایی و عظمت باغ می‌افزایند. اما آن کسی که جانش را در این راه می‌گذارد، آن میوه این باغ است.

شهید میوه رسیده‌ای است که قبل از آن که خراب شود خدا او را می‌چیند …

برداشت از سلسله درسهای حائری شیرازی

من الله التوفیق

۶۵/۳/۱۸

بهزاد اصغری

این متن در ۱۷ مرداد ماه ۹۰ برای اولین بار پست و پس از حدوذ ۷ سال به دلیل شهادت ایشون به روزرسانی گردید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *